نامه شهرستان شازند

 بگزارش نامه شازند لهجه آستانه ای بر اثر روند مدرنیته یا امروزی شدن در حال مسخ شدن و از بین رفتن است و بجز افرادی که در دهه های ماقبل 1340 در این شهر بدنیا آمده اند اغلب ساکنان با ان آشنایی زیادی ندارند .

قدیمی ها و افراد میان سال هنوز با لهجه شیرین آستانه ای سخن می گویند که ترکیبی از زبان فارسی و بعضاً آغشته به واژه های لری و دیگر زبان هاست هر چند تجزیه و تحلیل دقیقی از آن در اختیار ندارم.

لهجه آستانه ای توانمندیهای زیادی دارد که در اینجا علاقمند هستم به بعضی از آنها اشاره کنم.

یک ضرب المثل آستانه ای می گوید: «آقام مگه پرخوری ننم مگه کم خوری» aaghaam megà porkhori nanam mega kamkhori . این ضرب المثل امروزه با عنوان «تعارض نقش ها» در علم مدیریت و رفتار سازمانی کاربرد زیادی دارد . در آستانه به صورت فراوان برای بیان تعارض نقش ها از آن استفاده میکنند.

ضرب المثل دیگری میگوید: «جلو میره دوما نمونه».jeleo mirà doma namoonà این ضرب المثل کنایه از آن است که افرادی فرافکنی کرده و منویات درونی خود را به دیگران نسبت می دهند. این موضوع نیز امروزه در علم مدیریت و سیاست کاربرد زیادی دارد و از آن با نام «اصل فرافکنی» یاد می کنند.

ضرب المثل دیگری می گوید:«به این حرفا قشنگت دل خوش کنم یا کردارت »be ee harfaa ghashanget del khosh konem ya kerdaret.. این موضوع نیز به تناقض بین عمل و نیات بر می گردد. امروزه در علم مدیریت از آن با عنوان «بن بست دو سویه» یاد میکنند.

ضرب المثل دیگری می گوید« حرف ملی دونم» harf melli doonem  کنایه از آن است که بعضی افراد برای مقابله با رقبای خود حرف غیر واقعی را به او نسبت داده تا برخورد با او راحت تر انجام شود. این موضوع نیز امروزه با عنوان « تاکتیک برجسته سازی» در رسانه ها کاربرد فراوان دارد و رسانه ها با دستکاری افکار عمومی موضوعی را به عنوان موضوع جامعه به مردم قالب میکنند.

شایسته است برا ی استخراج توانمندیهای برجسته لهجه آستانه ای کار پژوهشی در خور  انجام شود. همچنین فرصت را غنیمت شمرده و سوم اسفند روز گرامیداشت زبان مادری را به همه هم شهرستانی ها تبریک میگویم.