نسب امامزاده سيد طالب بن علي مدفون در شهرآستانه با ده واسطه به امام حسن مجتبي(ع) منتهي مي شود كه از قرار زير است.

سيد طالب بن علي بن ابي طالب محمد بن عيسي ابي زيد بن ابي عبدالله محمد بن ابي علي عبدالله ساطوره بن محمد بن احمد بن عبدالله بن علي السديد بن حسن بن زيد بن امام حسن(ع).

وي سيدي جليل القدر، عظيم الشان و بسيار بزرگوار بود. علامه شيخ منتجب الدين علي بن باويويه رازي از اين بزرگوار به نيكي ياد مي كند و مي نويسد: « سيد طالب بن علي بن ابي طالب العلوي الحسيني الابهري، فقيه، صالح، واعظ » يعني سيد طالب بن علي بن ابي طالب علوي حسيني ابهري، از فقهاي بزرگ و سيد صالح و واعظ بوده كه بر شيخ جليل محيي الدين حسين بن مظفر حمداني رحمة الله عليه قرائت حديث مي نموده است. شيخ منجب الدين از سيد طالب بن علي به عنوان سيد حسني ابهري ياد كرده است. بر هر اهل تحقيق پوشيده نيست كه ابو طالب جد امامزاده طالب بن علي در ابهر از سادات حسني است و در نقل عبارت شيخ تصحيفي صورت گرفته است.

امام فخر رازي به هنگام معرفي سادات ابهر مي نويسد ابو طالب محمد بن عيسي ابي زيد بن محمد بن عبدالله بن محمد بن احمد بن عبدالله بن علي بن حسن بن زيد بن امام حسن(ع) از روساي بزرگ شهر ابهر بوده و در اين شهر صاحب سه فرزند به اسامي علي، اسماعيل و ناصر شده است كه اعقاب سيد علي در همدان و عراق عجم مي زيسته اند. بنابراين امام فخر رازي علاوه بر اشاره نسب شريف و ذكر نام جد امامزاده طالب بن علي در كتاب خود، اشاره اي نيز به نام پدر بزرگوارش علي نموده است.

ظاهراً سيد طالب بن علي به جهت فراگيري علم به شهر ري مسافرت نموده و در آنجا از محضر اساتيد فن دانش آموخت و از فقها و راويان حديث وواعظان مطرح عصر خود شد. ا.وو به خواهش اهالي شازند كه در گذشته از مناطق جبل و نزديك همدان بود به اين منطقه مهاجرت نمود و در همين شهر سكونت اختيار كرد و پس از وفات در حدود سال 510 ه ق در جوار بارگاه ابو سهل بن علي كه امروز به سهل بن علي شهرت دارد مدفون شد. به اعتقاد اهالي حضرت طالب بن علي برادر امامزاده جليل القدر سهل بن علي است كه ظاهراً اين اشتباه به جهت تشابه در نام و نسب آنان صورت گرفته و اين دو بزرگوار حدود دو قرن از همديگر فاصله زماني دارند. سيد طالب بن علي فرزندي دارد به نام علي بن طالب كه به گفته علماي رجال از موقعيت ممتازي برخوردار بود.

منابع تحقيق: الشجرةالمباركه:79، الفخري:159، الفهرست:73، الدّرةالذهبيه 3:2، مزارات استان مركزي 302:2.

تحقيق و تنظيم: موسسه دائره المعارف بقاع متبركه – دكتر محمد مهدي فقيه بحر العلوم