نامه شهرستان شازند

ذاكر اهل بيت شيرعلي بهاري حدود نيم قرن است عشق اهل بيت را در لوح سينه خود حفظ كرده و از عهدي كه با خاندان آل ابيطالب داشته عدول نكرده است و در مساجد و تكاياي آستانه به مداحي مشغول است.

ياد و خاطره حاج شيرعلي بهاري در ذهن هر كودك و نوجوان آستانه اي در دهه هاي 1340و1350 شمسي نقش بسته است.هنوز تصوير ايستادن ايشان در پاي منبر و خواندن قطعه شعري در وصف اهل بيت عصمت و طهارت درذهن هر شهروندآستانه اي نقش بسته است و در  مقابل ديدگان اهالي اين شهر مشاهده و در سينماي درون هر فرد پخش مي شود.

 حالا ديگر مداح بهاري در اثر كهولت سن كمر خم كرده است و جست و خيز آن دوره هاي يادش بخير را ندارد. در سوم مهر ماه 1388 مقابل مسجد محله آهنگران آستانه تصادفي به ايشان رسيدم سلام و احوالپرسي كردم به گرمي پاسخ داد.از ايشان درخواست كردم به من اجازه دهند عكسي يادگاري از ايشان بگيرم،اجابت كرد.تبسمي كرد و گفت به نظر من آشنا مي آيي گفتم .پسر حاج قدرت اله عباسي هستم.احوال پدر و مادرم را جويا شد.

به انگيزه يادي از اين ذاكر اهل بيت قطعه شعري از ايشان را كه در سال 1352 شمسي سروده است و درست بخاطر دارم كه در مسجد جامع آستانه با حضور گسترده مردم اجرا شد تقديم مي شود.اين موضوع از اين جهت اهميت مي يابد كه در آن روز ضريح جديد امامزاده سهل بن علي(ع) رادر مراسمي با حضور مردم آستانه به اين روستا آوردند كه در گرماگرم شلوغي جمعيت جواني زير چرخ ماشين حامل ضريح افتاد وبرغم عبور ماشين از روي او ،به شكل معجزه آسايي نجات يافت.

مداح بهاري در موارد متعددي سرود ه هاي خود را مي خواند. از ايشان چند قطعه شعر در دسترس  است.كه از جمله همين قطعه شعر زير است:

شنو تو معجزي از سبط ساقي كوثر      جناب حضرت طالب سلاله حيدر

ز واقعات ضريحش كه آمد از تهران         بيامدند بپابوس او ز پير وجوان

در آن ميانه جواني ز جمله هيئت          كه مي نمود براي ضريح بسي خدمت

چه پا نهاد همان نوجوان بر روي زمين     برفت او ز قضا زير طاير ماشين

نگشت كم ز سر آن جوان سر مويي      بلند گشت از اين معجزه هياهويي

اگر دستي در برنامه ريزي فعاليت هاي شوراي شهر آستانه داشتم بطور يقين در مراسمي از خدمات 50 ساله اين خادم اهل بيت تقدير وتشكر مي كردم.